NAAKT
Alumni en docenten exposeren op REALSIME10
In de beeldende kunst heeft het naakt in de loop van de eeuwen vele vormen gekregen en veel functies gehad. Soms onder het mom van Bijbelse taferelen, andere keren als expressie van pure schoonheid. Naakt staat de mens in zijn eigen vorm gekleed. Altijd opnieuw verwonderd zijn. De mens leren zien, hem graag zien, en dan aan ’t werk.
Naakt intrigeert en levert controverse op. Manets schilderij ‘le dejeuner sur l´herbe’, werd niet toegelaten tot de salon van 1863. Men bestempelde het zelfs als pornografisch. Maar ook in de tweede helft van de jaren ´80 van de 20e eeuw raakte de vrouwenbeweging verdeeld over de kwestie pornografie. En afgelopen jaar was van de tentoonstelling “Pop Life” in het Tate Modern in Londen het van Jeff Koons “pornografic scenes of a normal married life” in een besloten zaal getoond. Maar het naakt blijft boeien, als uiting van schoonheid.
De tentoonstelling “Het Naakt” van de Wackers Academie bij Realisme 2010 bevestigt dat het tekenen, schilderen of boetseren naar naakt model onverminderd beoefend wordt. Het naakte lichaam, ook beeld van animaal menselijk leven, van driften en begeren, van min of meer warme gevoelens, drijft ons al tekenend op zoek naar samenhang van expressie en vorm.’
Irma Braat
Het lichaam - ons lichaam - ik vind het prachtig om te schilderen en te tekenen. Al die vormen en bochten en glimmende vlakken - de mogelijkheden zijn onbeperkt.
Het model in mijn atelier boeit me het meest: het lichaam in een groter geheel, zodat ik met de compositie kan spelen. Het model moet deel zijn van de omgeving, net als de kussens, doeken of andere elementen in de ruimte. Tegelijkertijd wil ook dat het model een aanwezigheid uitstraalt - de aandacht opeist. Dat is het spanningsveld dat ik opzoek.
Luk van Driessche
Af en toe teken ik naar model. Inkt, pen, aquarel, snelle schetsen op klein formaat. Ik zie dit als studie, als concentratie, soms wordt het teken, schrift en af en toe teken-ing. Soms maakt iemand indruk op mij. Het beeld blijft hangen. Aan de hand van schetsen en een enkele foto begin ik aan een schilderij. Snel verlaat ik deze informatie. Ik beeld opnieuw. Wat heeft zij mij verteld? Waarom zoek ik opnieuw haar beeld, in mij, in verf?
Ik schilder haar niet na, ik verbeeld haar opnieuw.
Sam Drukker
Hoe minder je laat zien, hoe naakter het naakt; het woord zegt het eigenlijk al. En dat geldt ook voor de verf. Schraal en transparant. En niet de “dingen” geschilderd, niet een “onderarm”, niet een “heup” niet een “oog”, maar de vlekken die een eigen vorm aannemen en zich niets aantrekken van het lijf maar wel een lichaam worden.
Bairbre Duggan
Bairbre Duggan is from Dublin, Ireland and graduated in 2009.The human body fascinates and inspires me: its infinite capacity for expression; its sheer physicality; the endless compositional possibilities it offers. Also, a particular pose may inspire me in the way it can embody or suggest a narrative, a resonance of before and after. I like to use myself as a model, as in Standing Nude; not necessarily for self-portraiture. When you paint yourself, you are the observer and the observed in one, and the only “other” in the room is the painting as it takes form.While painting, the working of light on skin and flesh draws me in, the interplay of colours and tones. In Sitting Man, I also found the ambiguity of the male figure appealing; the closed eyes make him inaccessible, despite the vulnerability of the pose.
Marjan Dunselman
Ik ben opgegroeid in een Amsterdamse familie van kerkschilders en reclametekenaars en dus van jongs af aan met tekenen en schilderen vertrouwd . Toch ben ik op latere leeftijd pas naar de Wackers Academie gegaan.
Het meest geïnspireerd ben ik door mensen. Wie zijn ze? Wat stralen ze uit? De uitdrukking in de ogen, de houding, het karakter; dáár gaat het mij om.
Mijn werk bestaat voornamelijk uit het schilderen van portretten in opdracht in olie of acryl. Verder maak ik graag korte modelstudies, snelle schetsen in (gewassen) inkt of met potlood. Op Realisme10 ziet u een aantal van die tekeningen.
©foto: Wil Werner
Corinne Duyvis
Corinne Duyvis startte al op 15-jarige leeftijd op de Wackersacademie waar ze voorjaar 2008 afstudeerde. Met veel aandacht voor detail tekent ze portretten en modellen, en is continu op zoek naar andere manieren om te spelen met contrast en compositie. Ze gebruikt voornamelijk tekenmaterialen zoals houtskool, pen en zachte pastels, maar ook digitaal werken spreekt haar erg aan.
Fransca van Haaster
Geïnspireerd door de meesters uit de Oudheid, ben ik geboeid door de taal van vorm en beeld.
Ik luister naar wat zich wil laten uitdrukken, de taal van vorm zelf, het spelen met ritme en herhaling, het gevoel van muziek dat je krijgt als je ogen de vormen volgen...
Annette Koek
In mijn werk is beweging van belang. In het meest recente werk is een verschuiving te zien,
de waarneming richt zich naar binnen.
Er ontstond een behoefte om dichter bij mijn beleving te komen en dit in beelden te uiten.
Dit heeft geleid tot verstilde beelden waarin mens en natuur een grote rol hebben.
Jeanette Laros
Naast schilderijen vind ik mijn inspiratie om me heen. Ik word bevangen door de schoonheid van een toevallige compositie, een sfeer van kleuren en lichtval. In de keuken, in de natuur, in een gezicht. Dan kost me moeite te luisteren naar de persoon en kan ik alleen maar
kijken. Kijken naar het spel van scherpe lijnen en zachte grenzen, vlakken, vormen, structuren en vooral lichtval en het effect ervan op de kleur. Wetende dat deze lichtval een momentopname is en dat dat palet aan kleuren verandert bij de lichtste verandering. Heb altijd
haast met kijken. Ik probeer het op te zuigen en die schoonheid te vangen, in mijn geheugen of op doek. Verwondering maakt het leven mooi.
Bert Osinga
De vraag naar kunst is de vraag naar Existentie.
Inspiratie is de Ander.
Het werk de plastische Ervaring / Omzetting.
Ferry Reijnders
In mijn werk probeer ik mensen te vangen zoals ze werkelijk zijn. Ik wil het gevoel dat iemand mij geeft ook op anderen overbrengen. Mijn inspiratie haal ik uit het dagelijkse leven.
Met "Ontdekking" ben ik een nieuwe weg ingeslagen: het werken met model. Ik merk dat ook geënsceneerde situaties interessante beelden op kunnen leveren.
Peter Smit
Het liefst werk ik "en plein air"; licht en kleur zijn belangrijk voor mij.
Mijn onderwerpen zijn divers; van strand tot stad tot paardenmarkt.
In het atelier werk ik aan model en mijn portret opdrachten. "Nat in nat" is mijn techniek.
Gyula Somos
De naaktheid van Adam en Eva is onze menselijke naaktheid. Naaktheid van lichaam en ziel. Ons menszijn is uitgespannen tussen geboorte en dood en bij beiden zijn we uitgeleverd en naakt. Letterlijk en figuurlijk tegelijk. In het midden van het paradijs stonden twee bomen. De boom van kennis van goed en kwaad en de boom van het eeuwige leven. Deze twee bomen zijn in onze cultuur volstrekt samengegroeid. Volgens een middeleeuws legende is het kruishout van Christus afkomstig van de boom waaronder Adam en Eva hun onschuld hebben verloren. De zondeval en de verlossing veronderstellen elkaar.
De zoon van God levert zich uit aan de mensheid, welke van generatie tot generatie de status van God wil toeeigenen en wordt volstrekt naakt, eerst als een baby, in een kribbe en later aan het kruis tot zijn dood. Voor mij is dit is het grootste mysterie van het Leven.
Lique Vis
In mijn vrije werk ben ik gefascineerd door het onbekende. Het gaat er bij mij om dat het werk mij verrast. Ik werk dan ook graag van binnen naar buiten, oftewel vanuit de verbeelding en reagerend op wat er al doende ontstaat. Op deze manier heeft het onbewuste of de verbeelding een grote kans zich te laten zien. Het is als een soort ongeplande reis... niet wetende waar je uit gaat komen.
De werken die te zien zijn op de beurs zijn de eerste van een nieuwe serie ‘engelen’ in diverse suggestieve werelden.
Chiel Vluggen
Mijn werk is de weerslag van beelden zoals zij achterblijven op mijn netvlies: licht, donker, ruimte en de herinnering daaraan.
Cor Vrolijk
Het doet er niet toe wat je schildert maar hoe je iets schildert.
Als je dan gespeeld hebt met vlakken, lijn, donker/licht kleur en beweging, dan kan je niet ontkennen dat er toch ook een verhaaltje verteld is.
En waarom heb je dat verhaaltje nu zus verteld en niet zo?
Ach jé, vooruit dan maar... opnieuw beginnen!
Lex Wattimena
Dankzij “De Wackers” heb ik in de schilderkunst de uitdrukkingsvormen gevonden die mij na aan het hart liggen en waarmee ik ogenschijnlijke tegenstellingen in harmonie kan brengen.
In mijn “beschouwende” schilderijen, in het bijzonder “Het Troostmeisje”, is dit terug te vinden in het opzoeken van de spanning tussen lijnen en vlakken, tussen oosterse en westerse kunst, maar ook tussen enerzijds de moderne en efficiënte olieverf en anderzijds de oorspronkelijke en ambachtelijke eitempera.
Maarten Welbergen
Bij mijn naakten speelt los van de persoonlijke vorm vooral de expressie van de huid een beslissende rol.
De tactiele ervaring van huid qua zachtheid, glans, warm en koel, transparantie, kortom de sensuele beleving van huid is mijn doel.
Door het "uitzagen" van de vorm probeer ik schilderend dichter op de huid van mijn model te komen en het daarbij los te maken van de "eeuwige" rechthoek.