Luk van Driessche
De realist en zijn leermeester
Een leermeester kies je niet, die vind je.
In het begin denk je dat je zo wil gaan schilderen omdat je nog niet weet hoe je moet gaan schilderen, dan sta je te kijken naar bijvoorbeeld van der Weyden of Hockney.
Na een tijdje gaan schilders met een verhaal of wereldbeeld waar je voeling mee hebt je meer interesseren. Je zoekt ’broertjes’ op, medestanders in weliswaar misschien een andere tijd, maar schilderes die hetzelfde proberen te verbeelden, of schilders die je bijvoorbeeld meer technisch interesseren, of inspireren over kleur of compositieschema’s. Of het de toets is, hoe de verf neergezet.
Inspiratie alom. Ergens voel je je in een traditie staan, je hoeft niks nieuws, alles is al gezegd, alleen hoe zeg ik het. En dat blijft zoeken. Mijn vier voorbeelden zijn hier, John Bellany en Bernhard Heisig (beide nog levend en wel) en James Ensor en Max Beckmann omdat zij alle vier verbeelden. Ze proberen het onzichtbare zichtbaar maken of zoeken naar de wereld achter de werkelijkheid.
Meer informatie: lukvandriessche@online.nl
