Cor Vrolijk
De realist en zijn leermeester
Je leerde tekenen, maar dat kon je eigenlijk al.
Je leerde schilderen, maar ook dat zat er al in.
Ben je een goede schilder als je die vaardigheden beheerst?
De taal spreken maakt je nog geen goede schrijver. Zonder verbeeldingskracht zijn de technische vaardigheden lamlendige ijdeltuiten.
‘En waar haal ik die verbeeldingskracht dan vandaan’?, klaagt de schilder.
‘En wie beoordeelt goed of slecht? Wie is de allesomvattende ziener? De Koper? De Leermeester? De mode? Ben ik het zelf? Hoe leer ik kijken naar het brouwsel dat ontstond? Dat zich niet voegde naar mijn hand? Dat een andere kant opging dan ik voorzag’?
Zo jammert de schilder door. Vat weer moed en zegt: ‘Ik ben een wetenschapper. Onderzoek doen. Dat is het! Hoe beeld ik drama uit, rust, poezie, hoe verbeeld ik een impressie van wat ik zie of van wat ik voel’.
En hij probeert weer wat anders. Kijkt in z’n ziel. Experimenteert een beetje. Kijkt naar andere kunstenaars. Bestudeert de kunstgeschiedenis door de eeuwen heen, van Totempaal tot Titiaan. Leert er weer een paar technieken bij. Ploetert voort.
En soms, op een rustig moment, bekijkt hij z’n schepsels. Neemt wat afstand en denkt:’ Dat lijkt wel een Francis Bacon! Of hij komt een jaar later een Martinelli tegen : ‘Hé, waar heb ik dat eerder gezien? In m’n eigen atelier’!
Kortom: Hij legt een ei en zoekt de kip. Want zonder kip is er geen ei........! Eh......?
Meer informatie: cvrolijk@zonnet.nl
