Walter Bosman
De realist en zijn leermeester
Als mijn eerste leermeester zou ik George Breitner willen noemen. Met name de 2 zelfportretten “met lorgnet” en die andere waarop hij met gemillimeterd haar (wegens behandeling in een kliniek) staat afgebeeld maakten iets in mij wakker. De combinatie van het persoonlijke, intieme van de portretten met een zekere arrogantie die van de schilder afstraalt wekten mijn nieuwsgierigheid, die zich ontwikkelde tot een soort verering. Diezelfde arrogantie, of bravoure, vond ik op een bepaalde manier ook zichtbaar in Breitner’s penseelvoering, iets wat me een paar jaar later, gek genoeg, erg ging tegen staan, hoezeer ik er ook in eerste instantie van onder de indruk was.
Zodoende kwam ik meer en meer onder leermeesterschap van de Vlaamse primitieven, met name Rogier van der Weyden en Hugo van der Goes, schilders bij wie het onderwerp in zekere zin juist meer gewicht heeft dan het handschrift.
Daarna volgden nog vele leermeesters, waarvan Andy Warhol een van de belangrijkste is geweest, vooral wat betreft zijn houding ten opzichte van kunst en leven. Pas onlangs, na het maken van een klein zelfportretje, viel me Breitner’s invloed weer op. Terug van weggeweest, als het ware. Die arrogante blik van Breitner, zo merkte ik, was overigens niets anders dan het gevolg van geconcentreerd in de (laag geplaatste) spiegel kijken tijdens het schilderen.
Meer info: walt.b@wxs.nl
